arrow_drop_up arrow_drop_down

Zo krijg je grip op eetgedrag

Als jij de grip op eetgedrag verliest, zorgt dat voor onrust of spanning. Het is eigenlijk een soort ‘kortsluiting’ in je hoofd. Die kortsluiting wordt met een wat lastige term cognitieve dissonantie genoemd. Cognitief zijn jouw psychologische hersenprocessen, zoals beslissingen nemen, dingen onthouden en een taal leren. Dissonantie is een muziekterm om aan te geven dat twee tonen ongelijk zijn.

Cognitieve dissonantie ontstaat wanneer er twee processen in je hoofd niet met elkaar overeenkomen. In het geval van grip op eetgedrag is dat de wens om niet te snoepen, te snaaien of te veel te eten én het besef dat je toch weer hebt gesnoept, gesnaaid of te veel hebt gegeten. Dat besef, de ‘kortsluiting’, verdwijnt meestal weer snel, maar het is belangrijk om te onderzoeken hoe dat besef verdwijnt.

Want dat besef aanhouden, betekent grip op eetgedrag! En dát is wat we willen bereiken 😉

Wat zeg jij tegen jezelf waardoor grip op eetgedrag verdwijnt?

Een klassiek voorbeeld komt voor in de fabel van de vos en de druiven van de Griekse dichter Aesopos.

Een vos ziet rijpe druiven hangen en wil ze graag opeten. Ze hangen alleen net iets te hoog voor hem. Hij probeert van alles om erbij te komen, maar het lukt steeds niet.

Uiteindelijk geeft hij het op, loopt weg en zegt: “O, ik zie nu pas dat de druiven nog niet rijp zijn“.
Op een vergelijkbare manier zeg jij ook allerlei dingen tegen jezelf waardoor het minder frustrerend is dat je grip op eetgedrag niet blijvend is.

Net als de vos kun je bijvoorbeeld je gewicht wegzetten als minder belangrijk. “Ach, die paar kilo extra maakt eigenlijk toch niet uit“. Je vertelt jezelf dat je verder kerngezond bent en dat iedereen je maar gewoon moet accepteren zoals je bent.

Wie of wat is de schuldige van geen grip op eetgedrag?

De vos draait het zo dat het in ieder geval niet aan hem ligt. Op een vergelijkbare manier kun jij de schuld ook buiten jezelf leggen en zo de kortsluiting ‘wegwuiven’.

Een veelgehoord argument is dat overgewicht komt door de huidige maatschappij. Overal is er eten beschikbaar, het is dus niet zo gek dat je steeds verleid wordt om iets te nemen.
Je kunt ook volhouden dat het niet aan jou ligt, omdat het in je genen zit.

Of omdat jij nu eenmaal van lekker eten houdt. Je kunt daar zelfs een naam aan koppelen en noemt jezelf dan een bourgondiër. Daarmee geef je jezelf een vrijbrief om te eten wat en hoeveel je wilt, omdat het past bij de levensstijl van iemand die houdt van veel en lekker eten.

Kán jij het niet?

Een andere soort ombuiging is om te concluderen dat jij het gewoon niet kan. Die conclusie klinkt dramatisch, maar zij werkt op een bepaalde manier ook juist rustgevend.

Dat klinkt heel dubbel, maar als jij voor je gevoel alles hebt gedaan wat binnen je mogelijkheden ligt, ligt het dus niet aan jou.

Dan moet er een andere reden zijn dat het jou niet lukt. Et voilà, de spanning neemt af.

Jij bent niet de schuldige, toch?

Je kunt de schuld ook helemaal buiten jezelf plaatsen. Namelijk door anderen de schuld te geven dat het jou steeds niet lukt. Bijvoorbeeld dat je door je baas zoveel moet werken en daardoor geen tijd hebt om ’s avonds een gezonde maaltijd te koken.

Of dat je door een vervelende collega stress hebt en dat het niet zo gek is dat je je bij de lunch niet kunt inhouden en toch weer dat broodje kroket neemt.

Dat ligt niet aan jou maar aan hen. Pas als zij normaal doen, kun jij je richten op jezelf en de acties die nodig zijn om je doelen te halen.

Gebruik jij het woordje ‘echt’?

Je kunt het besef, de ‘kortsluiting’, ook zelf weer snel laten verdwijnen met het voornemen om de volgende keer beter je best te doen.

Als ik het echt wil, lukt het me wel “. Dit heb ik mensen letterlijk horen zeggen. Door jezelf voor te houden dat het ooit gaat lukken lijkt het minder erg dat je nu niets doet.

Er zijn allerlei andere gedachtegangen die op dezelfde manier werken als goede voornemens maken. Zoals dat je het gaat proberen of dat je vanaf nu (of iets preciezer: wanneer je dit lekkere product ophebt) wel je best gaat doen. Het woordje ‘echt’ wordt daarbij vaak gebruikt, zoals: “Volgende maand ga ik echt minderen.”

Trouwens, het lijkt alsof het woord ‘echt’ steeds meer lading krijgt. Je ziet het steeds minder geschreven als ‘echt’ en steeds vaker schuingedrukt: ‘echt’, met een accent: ‘écht’, of zelfs twee keer achter elkaar: ‘echt echt’. Ook weer een manier om iets uit te stellen: je gaat pas concreet iets doen als je het gevoel écht echt hebt.

Geen concreet plan en ja…relativeren werkt ook 😉

Het zijn allemaal manieren om jezelf voor te houden dat het in de toekomst wel gaat lukken. Helaas zonder concreet plan hoe je dat voor elkaar krijgt.

Relativeren werkt ook op die manier. Door tegen jezelf te zeggen dat alles goed komt, lijkt het minder erg dat het nu niet goed is. Het klinkt geruststellend. Waarom zou je vandaag iets concreets veranderen als het uiteindelijk vanzelf wel gebeurt? Dan kun je net zo goed niets doen en afwachten.

Word bewust van je kortsluitingen en maak een plan

Het is niet realistisch om te denken dat je nooit meer kortsluiting zult krijgen of dat je nooit meer ongemerkt iets goed zult praten in je hoofd.

Ons brein werkt nu eenmaal zo, maar dat heeft gelukkig ook voordelen. Bijvoorbeeld dat de wereld om je heen daardoor eenvoudiger wordt (en begrijpelijk lijkt). Door jezelf toestemming te geven om het verkeerde te doen of het goede uit te stellen komt de kortetermijnbeloning snel in zicht.

Maar heeft dit wel als groot nadeel dat je jouw langetermijndoelen daarmee onderuithaalt, zoals grip op eetgedrag en afvallen.

Door je hiervan bewust te worden zul je inzien wat de consequentie van je gedrag is, namelijk dat je de punten die jij waardevol vindt niet krijgt. Ongezond eten is daarbij niet iets wat later (ergens ver weg in de toekomst) pas een consequentie heeft. Je kunt ook sneller het effect daarvan merken.

Neem als voorbeeld een bedrijfsuitje waarbij de baas betaalt. Je kunt dan te veel eten en dat goedpraten: “Het is maar één keer per jaar, dus mag het.” Dat neemt alleen niet weg dat als je te veel eet, je met buikpijn en een schuldgevoel thuiskomt, waardoor je ’s nachts minder goed slaapt. De volgende dag heb je daar last van en dat is niet fijn, want je hebt allerlei leuke activiteiten gepland.

Als je vooraf aan zo’n uitje een plan opstelt waarin je rekening houdt met het directe gevolg van je keuzes, wordt het begrijpelijk waarom je niet te veel wilt eten. En dan zul je je beter kunnen inhouden.

Door dat gezonde gedrag vervolgens uit te voeren ontdek je daar de voordelen van en levert op de korte termijn ook winst op.

Door te onderzoeken op welke manier je het ongewenste eetgedrag goedpraat, kun je jezelf beter sturen naar het gewenste resultaat.

Het Dieetbevrijding Spel

Wil jij je eetgedrag spelenderwijs onderzoeken en inzichtelijk krijgen?

Welk woord van hier besproken ga jij bewuster gebruiken? Vertel het mij hieronder.

Op jouw succes,
Klaziena Waerts

PS. DEEL dit artikel met jouw netwerk, door op de Tweet, Like, Share knoppen te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk profiteren.

Over de schrijver
Mijn naam is Klaziena Waerts. Ik ben mental coach en gewichtsconsulente, maar op de eerste plaats ervaringsdeskundige. Zelf heb ik 22 jaar enorm veel last gehad van emotie eten en eetbuien. Ook mijn gewicht heeft gevarieerd tussen de 55 en 90 kilo. Toen ik er letterlijk een eind aan wilde maken, zó depressief was ik, ging ik onderzoeken waaróm ik steeds m'n gevoelens moest wegvreten. Gelukkig heb ik toen ontdekt hoe ik mezelf kon helpen. Ook verloor ik blijvend 25 kilo. Ik gun jou hetzelfde! Om jou veel leed, frustratie, schaamte, schuld en overtollig gewicht te besparen is het mijn doel jou op een plezierige manier gewicht te laten verliezen zónder dieet en weer te laten genieten van eten. Graag geef ik mijn ontdekking door :)
Reactie plaatsen

Gratis mini video-training
Blijvend Afvallen ZONDER Dieet 
in 4 stappen

Jij gaat toch wel dit 4 stappenplan doen? Het duurt slechts 10 dagen en gaat je zóveel geven!